Geride Kalan Yıllar

Sen ve ben yanlış nerde! Çokmu sevmekti suç ,karşılık beklemeden, senelerini ,zamanını vermektemi yoksa? Nasıl bitti bu aşk hikayesi?İşte benimde geride kalan yıllarım mechul.Bazen düşünüyorumda çok yanlıştı bu aşk .Bazende iyiki acısıyla tatlısıyla yaşadım diyorum.Sadece bir aşk hikayesi ,gerçek hikaye ,içinde gerçek sevgi ,gerkeç aşk ,gerçek özlem ,gerçek ihanet.....
Hanı elimi ilk tutugun akşam vardi ya nasılda gözlerimiz parlıyor .çocuklar gibi yere göğe sığamıyorduk hatırladınmi yürek acım ; ben hiç unutmadım ki.Sırf ben çok seviyorum diye bir bahçeden kırmızı gül koparmıştın bana, görecekler diye korkmuştuk bir balığın okyanusta yaşaması gibi.Gören olurda gülü bana veremzsin diye koşmuştuk. ilkkez hediye vermiştin bana ,ilk kez elimi tutuşun gözlerin gözlerindeyken dudağıma küçük bir öpücük ozamandı.Nasıl mutluydum nasıl, boynuna atlayıp saatlerce sarılmak defalarca öpmek istedim seni.İçim içime sığmıyor dört duvarlar boğuyordu beni ,ben senin yanında olmaz istiyordum sadece senin.Yıllar geçti ilk buluşmadaki heycanı hala yaşıyordum seninleyken nasıl bir sevgiydi bu tanrım sen bir o ikiydi benim için ellerim semaya hep ikimiz için yükseliyor ağlayarak dualar ediyordum sana ;
-rabbim ayırma bizi, bizi ayırma, ben çok seviyorum yüreksancım o onsuz nefes alamam yaşayamam sen kendi katında evli kabulet evlenelim alınyazım o olsun koparma bizi ...diye
Hergece duam buydu küçük çoçuklar gibi hergece senin sesini duymak için hemen uyurdum sabah olsada görsem sesini duysam görünce sarılsam sımmmsıkı sarılsam öpsem doya doya diye.Sabah olur sana koşardım arkama bile bakmadan .Kimse umrumda değildi kimse senden başka her gece sen hergündüz sen hersaat sen herdakika sen aklımda, yüreğimde, kalbimde ,nefesimde,dilimde,herşeyde ama herşeyde sen vardın bende.
Yıllar geçti tam 3 yıl.Birgün ellerinde bir demet kırmızı gül yanımdaydın karşımda,süprizmiydi bu yoksa ben rüyadamıydım dizlerini üstüne çokmüstün etrafımızdaki herkez bizi izliyor pür dikkatle bize bakıyorlardı.Bu bir rüya olmalı sen bır elınde güller bir elinde yüzük dizlerini üstünde bana;
- güzel yüzlüm,hayatımın kadını bir ömür boyu benimle yaşamaya varmısın senı cok sevıyorum
BENIMLE VEVLENİRMİSİN?
Diye avazın çıktığı kadar bagiriyordun herkezin içinde.Hayatımda ona karşı böyle bir aşk.böyle bir sevda duymamıstım Ayağa kalktı ve ben evet dıyemeden öptü.Evet dedım kulağına seni cok seviyorum tabikide evet.
Keşke herşey o anki evet kadar güzel olsaydı yüreksancım keşke.Sonunda istediğimiz ileriye dair ne varsa yaşıyorduk ,planladıklarımız.hayalini kurduklarımız.Hergece saatlerçe evimizi konuşuyor bulutların üstünde dolaşıyorduk.Nasıl bir duyguydu bu mutluluk boyle olsa gerek sevdiğin adamla bir evi paylaşmak aynı yastığa baş koymak tüm dünyayı bağışlasalar elinizin tersiyle itersiniz o mutluluğun yerini hiç birşey alamaz.Sonunda artık sevgilim değil nişanlımdı parmağımda onun yüzüğünü taşıyordum.Rabbim dualarımı kabul etmişti.Daha ondan başka ne isteye bilirdimki.Herğün birlikteydik geziyor geleceğin planlarını yapıyor bir yandanda evlilik hazırlıklarına başlıyorduk.Çok sevıyordum çok tarifi yok kelimeler yetmez , bir anda herşeyim olmuştu hayatımdaydı o nefes alırsa alıyor o konusursa konusuyor one düşünüyorsa bende onu düşünüyordum iki bendende tek yürektik artık .
Buarada evlilik hazırlıkları tamamlanmış evimiz tutulmuş yerleşmişti.Biz birbirimizindik artık tamamiyle ölüm ayırana dek herseferinde aşk sözcükleri çıkıyordu azından duymaktan hissetmekten ona her geçen gün biraz daha bağlanıyor birazdaha kendim olmaztan çıkıyor o oluyordum .Nihayet 7 yılın sonunda evliliğime 1 haftamız kalmıştı.Herşey ne kadar güzel gidiyordu.Sanki bir masal ve bizde o masalın iki kahramanı gibiydik.Evet çok az kalmişti her akşam gelinliğime bakıp şükürler olsun allahım sana diyordum.
Yine aşk dolu bir sabaha günaydım dedim ama güneş sanki bana farklı gözüküyordu bu sabah içim sıkılıyor ,daralıyordum.Aynaya baktım gene her aksam ve sabah yaptığım gibi o bembeyaz bulutlar gibi gelinliğini elime aldım aynada bakarken birden yerimden sıçradım ! çok korkmuştum kalbim hızla atıyor nefes alamıyordum Eşimle benım fotoğrafım duvarda asılıydı ve bırden yere düştü artık param parçaydı nasıl olurdu bu o resim nasıl düserdi yere ,düsmesine imkan yoktu.
Benim gözlerimi aşk kör etmişti nasıl anlardım o simsiyah günü.Artık hazırlıklar hızla devam ediyordu evimiz tam anlamıyla yerleşmişti sadece resimlerimiz eksikti birde birlikte yaptığımız cd`ler onlarıda götürünce evimize tam olucaktı.
Soluksuz yürüdüm evimizin yolunu artık evimize varmıştım ama bir terslik vardı sanki.Kapı kilitli değildi normalde her evden çıkışımda kapıyı mutlaka kitlerdim ama bu sefer kiliti açıktı.Kapıyı açtım ,içeri girdim.Ayakkabılar vardı evin giriş kapısında herhelde dedim kendi kendime kocam geldi ,evimize ona süpriz yapiyim bari dedim ve sessizce elimdekileri salona bırakıp onu aramaya başladım yatak odasın yaklaşırken garip sesler duyuyordum birden kalbim sıkıştı olduğum yere çöktüm ama ne olduğunu anlayamadım ne olyordu bana ,ne oldu, bu sesler nerden geliyordu.Kendimi topladım ama nefes alamıyordum.Kulağımdaki sesler bir..bir...bir kadın kahkahasıydı sanki hemde yatak odasından geliyordu.Herhalde kocam ısten sıkıldı evimize geldi yatakta tv keyfi yapıyor dedim.Nekadar aptalmışım ne kadar.kendımı topladım ayağa kalktım yatak odasının tam kapısındaydım artık.Kapıyı yavaşça ittim ama ....
Nasıl olurdu bu 2 gün sonra kocam olacak adam ve sekreteri bizim evimiz olacak yerde yatak odamızda çırılçıplak oynaşarak yatıyorlardı .bir anda kanımın donduğunu kalbimin sıkıştığını ellerimin titrediğini ne nefer alamadığımı farkettim.Kendımı belli etmem gerekti hızla tekme attım kapıya beni görünce panilediler sadece yüzüğü çıkarıp attığımı ve binadan çıkışımı hatırlıyorum.
Gözlerimi açtığımda o adam başımdaydı kendmde değildim güçümü yitirmiştim.Herşeyimi kaybetmiştim sevdiğim adami o deli gibi taptığım adamı başımda sürekli konuşuyor yalavarıyordu,
- Bırakma beni, seni cok seviyorum ,çok pişamanım, ben seni hiç aldatmadım, birşey söyle, yıkma yuvamıza, ben sensiz bir hiçim yaşayamam sen benim herşeyimsin, sen varsan bende varım,ne olur affet gibi.....,
Artık benim için hiçbir önemi olmayan bir çok cümle yada kelime.Kendim toparlamalıydım hastaneden çıktık.Ben hızla bir taksiye binip hıçkıra hıçkıra ağlayarak eve geliyordum o kısacık yol sanki yıllarımı aldı bir anda benden götürdü geride kaldı biranda.Şimdi ben ne yapıcaltım nasıl affederdim böyle birşeyi nasıl.Nasıl canım acıyordu ölseydim keşke ölseydimde görmeseydim keske.Evlilik olmadı bitti herşey .onunla aynı şehirde yaşamayazdım artık gitmeliydim bu yerden uzaklara gitmeliydim.Onu hayatımdan geride kalan yıllarımdan kurtulmak için gitmeliydim.Ama yapamadım gidemedim hasretim yüreğimin acısı da yetmedi gitmeme kaldım.
Kalmalıydım savaşmalıydım yenilmicektim yenilmedimde üstünden 1.5 sene geçti ve ben yürek acımla darmadağan yaşamaya alıştım unutmamadım unutamıyorumda ,sevıyormuyum sevmıyorumda , özluyormuyum buna hayır diyemicem çok özluyorum hala.Hala özlüyorum hemde deli gibi.
Ben bu şakta şunu almadım aslında aşk yaşanır bitiyor ama sevginin yerini hiçbirşey alamıyor.İhanet her sevgide var ama kaldırmak çok önemli.Yaşama küsmemek hayat devam edıyor her nekadar geride kalan yılları hiç yaşamadım desenizde mutlaka izi kalıyor mutlaka...